Gedaan met hiërarchische SAN-opslagarchitecturen! Tijd voor hyperconvergente infrastructuren! Alles is gebaseerd op behuizingen die hun eigen DAS-disks en, bij voorkeur, SSD bevatten. Het gedistribueerde File System laat toe om opslagpools te creëren die opslagunits voor verschillende servers omvatten. Men zal een beroep doen op extra software om de deduplicatie, replicatie, resilience… en eventueel meer te verzekeren!

De hyperconvergentie is gebaseerd op infrastructuren waarvan de architectuur geconcentreerd is op de software en integreert van bij aanvang computing-, opslag-, in netwerkingstelling en virtualisatieresources, eventueel zelfs andere geavanceerde technologieën zoals de realtime back-up, auto-tiering, compressie of deduplicatie van opgeslagen gegevens. Deze infrastructuren steken in een ‘box’ en worden beheerd door één enkele leverancier.

De hyperconvergentie luidt het einde in van de overgedimensioneerde infrastructuren, die te veel resources verbruiken (ruimte, elektriciteit, koelingsystemen…) en die onnodige tijd vergen voor ontwerp, ontwikkeling en in productie stellen. Deze componenten hebben inderdaad een veel kleinere omvang, vergelijkbaar met een bouwsteen. Die kan dienen om een klein platform te bouwen van enkele vierkante meter, maar ook een constructie van verschillende verdiepingen.

De vraag in verband met deze infrastructuren blijft desalniettemin of ze de belasting aankunnen en hoe het zit met hun resilience. Tegelijk zijn er nog issues rond de rijkdom van de services gekoppeld aan de hyperconvergente opslaglaag. Maar de technologie lijkt veelbelovend, in die mate dat , Dell, Fujitsu, Inspur, NetOne en Supermicro overtuigd heeft om zijn hyperconvergente technologie EVO:Rail te commercialiseren, terwijl het aanbod van Simplivity commercialiseert en Dell een OEM-overeenkomst getekend heeft met Nutanix.

 

Convergente systemen of referentie-architecturen?

Een van de karakteristieken van de meeste convergente systemen is dat ze van nature single-vendor zijn. Een mogelijk sterk punt, maar ook een obstakel voor bepaalde bedrijven. Net daarom zien we naast de convergente systemen ook een tussenformule ontstaan, die van de referentie-architecturen.

Deze referentie-architecturen zijn meer modulair en laten toe om convergente systemen te bouwen op basis van componenten die afkomstig zijn van verschillende fabrikanten. De basisreferentiearchitecturen zorgen dat bedrijven gevirtualiseerde infrastructuren kunnen installeren, maar andere zijn ontwikkeld om de snelle implementatie toe te laten van software zoals Exchange, SQL Server, SharePoint,

De FlexPod-architecturen van NetApp bieden zo de mogelijkheid om -opslag te combineren met servers en netwerkapparatuur van Cisco én tegelijk de keuze te laten tussen verschillende administratieoplossingen. De VSPEX-architecturen van EMC laten op hun beurt toe om EMC storage arrays te combineren met servers van andere leveranciers zoals Bull, Cisco of en met netwerkoplossingen van Cisco, Brocade of Extreme Networks.

Afhankelijk van het aantal beoogde gebruikers is het niet ongewoon dat een fabrikant verschillende referentie-architecturen voorstelt die voordeel halen uit de verschillende software (vSphere, Hyper-V, Exchange, Citrix XenDesktop, VMware View, Oracle, SAP ERP, SAP HANA…).

Uiteindelijk hangt de keuze voor de aanpak van de convergente systemen of die van de referentiearchitecturen grotendeels af van het soort nood en het soort contractuele relatie die men wil hebben met zijn leverancier.

Summary
Datacenter 2015 - Tijd voor hyperconvergente infrastructuren!
Article Name
Datacenter 2015 - Tijd voor hyperconvergente infrastructuren!
Description
De hyperconvergentie is gebaseerd op infrastructuren waarvan de architectuur geconcentreerd is op de software en integreert van bij aanvang computing
Author